Το Πηγάδι είναι μικρός ορεινός οικισμός της Νότιας Κυνουρίας, χτισμένος σε υψόμετρο 570 μέτρων, σε μικρή σχετικά απόσταση από το Λεωνίδιο. Ανήκει στο ορεινό σύμπλεγμα των χωριών του Πάρνωνα και διατηρεί τα χαρακτηριστικά ενός παραδοσιακού αγροτικού οικισμού, συνδεδεμένου με το φυσικό τοπίο και την ιστορική εξέλιξη της περιοχής.
Η ιστορία του ως διοικητικά αναγνωρισμένου οικισμού καταγράφεται επίσημα στα τέλη του 19ου αιώνα, καθώς το 1897 προσαρτήθηκε στον τότε δήμο Μαριού. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1912, συστάθηκε η ομώνυμη κοινότητα με έδρα το ίδιο το χωριό, γεγονός που δείχνει τη θέση του στην τοπική διοικητική οργάνωση της εποχής.
Σήμερα, σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, το Πηγάδι μαζί με το Λογγάρι και το Φωκιανό συγκροτούν την Τοπική Κοινότητα Πηγαδίου, η οποία υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Λεωνιδίου του Δήμου Νότιας Κυνουρίας. Παρότι πρόκειται για μικρό οικισμό, το Πηγάδι αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα των ορεινών κοινοτήτων της περιοχής, όπου το φυσικό περιβάλλον και η ιστορική συνέχεια εξακολουθούν να καθορίζουν την τοπική ταυτότητα.
Για την κοινότητα Πηγαδίου δημιούργησε τη σφραγίδα η Alina
Alina Kashitsyna
Βρείτε τη σφραγίδα στην Ταβέρνα Γλύστρας
Επικοινωνήστε με τον Γιώργο Μωριάτη καλώντας στο 6979304480
Η Alina Kashitsyna είναι Ουκρανίδα πολυδιάστατη καλλιτέχνιδα, αρχιτέκτονας τοπίου και εσωτερικών χώρων, με έδρα την Αθήνα. Έχοντας εκπαιδευτεί από μικρή ηλικία στην κλασική μουσική και τις εικαστικές τέχνες, είναι πτυχιούχος Αρχιτεκτονικής Τοπίου από την Ακαδημία Δασολογίας της Αγίας Πετρούπολης και πτυχιούχος Αρχιτεκτονικής και Σχεδιασμού Εσωτερικών Χώρων από το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής. Από το 2018 συμμετέχει σε εκθέσεις και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις στην Ελλάδα και διεθνώς, δραστηριοποιούμενη στο πεδίο που συνδυάζει τις εικαστικές τέχνες, την αρχιτεκτονική, τον σχεδιασμό ήχου και τη σκηνογραφία.
Η πρακτική της Alina Kashitsyna ασχολείται με τις ιστορικές, πολιτισμικές και σύγχρονες πραγματικότητες της Ουκρανίας σε καιρό πολέμου, μέσω ερευνητικών, μεταφορικών προσεγγίσεων και ενός ευρέος φάσματος μέσων. Το έργο της εξερευνά θέματα εκτοπισμού και της «χαμένης πατρίδας», ενώ επιδιώκει να επιβεβαιώσει την παρουσία της Ουκρανίας στο ευρύτερο πολιτισμικό τοπίο της Ευρώπης και να καλλιεργήσει μια βαθύτερη συνειδητοποίηση του συνεχιζόμενου πολέμου στη χώρα της.
